Het Extra Talent Project 2009

Dit jaar deed het A.R.H.C. voor het eerst mee aan het extra talent project van de Vrije Universiteit in Amsterdam (VU). Zes leerlingen uit A5 deden mee aan dit project over leesgedrag en begonnen vol goede moed aan hun onderzoek.

Samen met vijf andere scholen streden zij voor een publieks- of juryprijs. Zij deden onderzoek, verzamelden informatie, verwerkten dit tot resultaten en presenteerden hun uitkomsten aan elkaar. Iedereen deed hard zijn best, maar het A.R.H.C. te Hilversum deed het beter en won de juryprijs! Hoe hebben zij zulk succes weten te behalen? En wat vinden ze zelf van hun overwinning?

 -Maxence van Mastrigt 

Het is een koude, winterse dag als onze zes leerlingen van het A.R.H.C. zich haastig voort maken naar de VU in Amsterdam Zuid, begeleid door hun lerares Nederlands. Iris Hameleers, Lydia Slob, Fatima el Morabit, Karina van der Meijden, Kayleigh Schaap, Mw. Cramer en Maxence van Mastrigt hebben nog geen idee van wat hen te wachten staat als zij het kille rechtsgebouw van de VU betreden. Maar hun leven zal daarna nooit meer hetzelfde zijn. 

Fatima: “Ik vond het vanaf het begin al heel leuk! We deden gewoon onderzoek op academisch niveau, dat is toch weer een stapje hoger! Ik vond het ook heel leuk dat iedereen bereid was mee te werken. Het feit dat we hebben gewonnen maakt het natuurlijk al helemaal geweldig!” 

Dick Schram, Wim Maas en Saskia Noordewier staan alle scholen bij in hun onderzoek naar leesgedrag, wordt er verteld. Het wordt een wetenschappelijk onderzoek, waar in de toekomst mensen wat aan hebben. Iedereen mag zijn eigen onderzoeksvraag bedenken, zolang deze maar verband houdt met leesgedrag.

Nou, dat was duidelijk. De zes meiden en hun lerares gaan aan de slag. Al snel komen ze op de volgende onderzoeksvraag: Is er een verschil in het leesgedrag tussen leerlingen met een NG- en NT-profiel en leerlingen met een CM- en EM-profiel? En kun je op grond van de uitkomsten van dit onderzoek de profielkeuze van derdeklassers voorspellen?

Het groepje zet de enquêtes in elkaar en verdeelt deze onder 23 klassen uit drie, vier, vijf en zes van VWO, HAVO, en Quest van het A.R.H.C. Ondertussen zijn ze regelmatig naar de VU teruggekeerd om onder andere te leren hoe ze met het programma SPSS moesten werken. Dan is het verwerken van informatie aan de beurt. Middagenlang zitten ze achter de computer om de antwoorden goed te documenteren, en na een week ploeteren en klagen hebben ze uiteindelijk de 470 enquêtes verwerkt.

Oh, wat waren ze opgelucht toen ze klaar waren. Klaar? Dat dacht ik niet! Nu moeten de uitslagen van de enquêtes nog met elkaar vergeleken worden, waarna er conclusies getrokken kunnen worden. Daarom besluiten de leden om met elkaar de resultaten te gaan vergelijken bij Karina thuis. (En daar hoort natuurlijk appeltaart bij).

Na een hele dag vergelijken, fouten ontdekken, alles opnieuw vergelijken en er dan achterkomen dat alles voor niets is gedaan, gaan de meiden onvoldaan en gestrest weer naar huis. Dan maar tijdens tussenuren op school aan de slag!

Na alweer veel geploeter, gescheld en geklaag is het dan uiteindelijk gelukt: de resultaten zijn vergeleken.

Dan is het wetenschappelijke artikel aan de beurt. Kayleigh en Maxence plannen een volle middag en gaan aan de slag. Het is een hele klus en eigenlijk zijn de vergelijkingen soms niet duidelijk genoeg. Desondanks zetten zij een prachtig artikel in elkaar, waarin antwoord gegeven wordt op de deel- en hoofdvragen. 

Kayleigh: “Ja, ja, ja. Dat artikel schrijven was niet niks. Het was echt wel even door de zure appel heen bijten af en toe, maar uiteindelijk hebben we er ook wat voor teruggekregen en lieten we de jury achter met een allure van: heb ik jou daar even! Nu kan ik lekker tijdschriften kopen om te lezen tijdens mijn reis naar Bonaire!” 

Dan is het tijd om te presenteren op de VU. De zes jonge onderzoeksters gaan wederom met de zo geliefde NS naar Amsterdam Zuid om voor het laatst te bewijzen wat ze waard zijn. De andere scholen zijn er al, als ze aankomen en iedereen is bloednerveus. Natuurlijk is iedereen erg opgewonden, maar er hangt ook een concurrentiesfeertje in de lucht. Het A.R.H.C. is al als derde school aan de beurt. En na het Hageveld College zijn ze niet zo zeker meer van hun plan tot overwinning.

Maar natuurlijk gaat alles goed. De jury knikt vaak goedkeurend en als er na afloop vragen zijn, weten de dames er keurig antwoord op te geven. 

Maxence: “Tijdens het hele project was iedereen heel gestrest en bleef ik echt heel kalm. Maar ik was echt heel zenuwachtig tijdens de uitslag! Toen ik hoorde dat het Hageveld de publieksprijs kreeg dacht ik nog bij mezelf: oh nee, nou moet ik mijn vriend en ouders gaan vertellen dat we niet hebben gewonnen, en dat al dat werk voor niets is geweest… Ik was dan ook erg geschokt en superblij toen de juryprijs voor ons was!” 

Een uur later zit het er dan eindelijk op. Alle scholen zijn geweest en nu is het tijd voor de beslissende woorden. Het Hageveld College wint als eerste een prijs. De publieksprijs. Dat betekent dat zij door het publiek (alle andere scholen) zijn gekozen tot beste presentatie en onderzoek. De moed zakt de meiden al in de schoenen. Maar dan komt de uitslag voor de juryprijs en die is, de naam zegt het al, gekozen door de jury: Saskia Noordewier, Dick Schram en Wim Maas.

En het A.R.H.C. wint!  

Karina: “Ik vond het echt een superervaring om mee te doen aan dit onderzoek. Het was hard werken en zorgde voor veel stress, maar nu het af is ben ik echt ontzettend trots op wat we gedaan hebben. En het is natuurlijk al helemaal geweldig dat we de juryprijs hebben! O! En nogmaals bedankt mw. Cramer!” 

De zes (en mw. Cramer) schreeuwen het uit. YES! Al die inspanning is niet voor niets geweest. Als een stelletje pauwen komen zij trots naar voren om hun prijs in ontvangst te nemen. En allemaal staan zij uiterst gelukzalig met hun boekenbon ter waarde van €10,- op de foto. Natuurlijk maken ze ook nog foto’s met zelf meegenomen camera’s, waar ook het certificaat van deelname niet op mag ontbreken. Naast de schoenen lopend vertrekken Kayleigh en Maxence snel om de trein te halen, terwijl de rest nog een boekje gaat kopen van de boekenbon.